ずっと一緒に

รุ่งเช้าที่ห้องโถงใหญ่ ทุกคนเตรียมตัวพร้อมสำหรับศึกชี้ขาดกับกองทัพจักรวรรดิของไซทส์เป็นที่เรียบร้อยแล้ว

ฟาร่า : รูก้าซัง สมาชิกทุกคนรวมตัวกันหมดแล้วค่ะ กรุณาออกคำสั่งด้วยค่ะ
รูก้า : นั่นไม่ใช่หน้าที่ชั้นนะคุณหนู เธอเป็นคนสั่งการเองเถอะ
ฟาร่า : เอ๊ะ ฉันหรอ
รูก้า : เรื่องธรรมดาไม่ใช่รึ ก็เป็นแผนการที่คุณหนูคิดขึ้นมานี่
รูก้า : แล้วก็ครั้งนี้ชั้นจะรวมกลุ่มกับพวกเธอด้วย ก็ชั้นน่ะอยากไปอาละวาดที่แนวหน้าด้วยน่ะนะ
รูก้าพูดด้วยรอยยิ้ม สงสัยจะเก็บกดจากหน้าที่สั่งการน่าดู
แฟงก์ : ถ้ามีลูกพี่ล่ะก็ เหมือนมีกำลังเป็น 100 คนเลย (หลังจากอู้มานาน)
รูก้า : เอาล่ะ ฝากด้วยนะ คุณหนู
ฟาร่า : ทุกคนคะ แผนการก็เป็นไปตามที่บอกไว้เมื่อวาน
ฟาร่า : อันดับแรก พวกเราจะบุกป้อมฮาดีนช่วยเหลือพวกทหารราชอาณาจักรที่โดนจับเป็นเชลยออกมา
ฟาร่า : จากนั้น ก็ใช้ทางลับลอบเข้าไปในตัวปราสาทเซเรสเทีย แล้วก็ล้มแม่ทัพจักรวรรดิไซทส์ค่ะ
แฟงก์ : โอ้ว เอาล่ะเฟ้ย!
เอลน่า : ดิฉัน ไม่ยอมแพ้ฟาร่าซังหรอกนะคะ
การิท : เพื่อท่านฟาร่า จะทุ่มสุดกำลังเลยครับ
โซทีน่า : ฟาร่าจัง พี่สาวจะเป็นกำลังให้นะจ๊ะ
ดีลัน : ฟาร่า มาทำให้สำเร็จกันเถอะ ยึดราชอาณาจักรคืนมาให้ได้
มูมู่ : มู หมู่ มู่
รูก้า : จะแสดงฝีมือธนูที่ชั้นภาคภูมิใจให้ชมเป็นขวัญตา
ฟาร่า : ก่อนอื่นก็มุ่งหน้าไปยังป้อมฮาดีนบนที่ราบกรีส

- ได้รูก้าเป็นพวก (ซะที)
- Brave Mission ที่ราบกรีส คุกเบิร์ดx3 จัดการทุกตัวด้วยธาตุไฟ
- ไปที่ป้อมฮาดีนอยู่บริเวณทิศตะวันตกของอาณาจักรเซเรสเทีย

แนะนำคาแร็กเตอร์ รูก้า
ถึงจะเป็นเผ่าลันกัสต้าแต่ไม่มีปีก จึงเป็นยูนิตบนดิน สายยิง ดูเผินอาจจะคล้ายๆ กับเอลน่าฯ แต่พลังเวทย์น้อยกว่าเล็กน้อย แต่ทีเด็ดของเธอคือคริติคอลเมื่อไหร่จะยิงธนู 3 นัดซ้อน (เดเมจ 3 เท่า) แรงสะใจมากๆ

.
.
.

เมื่อพวกฟาร่ามาถึงป้อมฮาดีน ก็เข้าจู่โจมเข้าใส่ทหารที่เฝ้าระวังอยู่บริเวณนั้นทันที

ฟาร่า : ถ้าลดจำนวนของทหารธนูลงละก็ นักรบโรนแกรนด์คงบุกทะลวงเข้ามาได้แน่ รุดหน้าไปเรื่อยๆ กันแบบนี้แหละ!
มูมู่ : มูมู่

- Brave Mission ชนะก่อนที่ศัตรูเข้าเทิร์นรวมเกิน 6 ครั้ง
- มีเพลทอัญเชิญโกลดัสท์
- Brave Mission ทหารธนู 3 ทหาร 2 ขโมยให้เรียบ (อาจจะต้องติดมานาสโตนสีแดงช่วยให้ขโมยติดง่ายขึ้น)
- ขึ้นไปชั้นสองตรงบริเวณที่มีจุดเซฟ จะเจอบอส

.
.
.

พวกฟาร่าบุกเข้ามาถึงด้านในสุดจนได้ แล้วก็ได้พบกับตาแก่หน้าตาดูคุ้นๆ 

ฟาร่า : คุณคือ!?
??? : ดูเหมือนว่าจะดูแลน้องชายทั้งสองของข้าอย่างดีเลยนะ เจ้าหญิงฟาร่า
??? : ข้าชื่อมุคุรุส เป็นศาตราจารย์นักอัญเชิญ ตอนนี้มีหน้าที่ดูแลป้อมแห่งนี้อยู่
เอลน่า : ฮึ่ม ก็ไม่ต่างกันหรอกค่ะ... นอกจากสีนะ
ฟาร่า : ยอมจำนนแล้วปล่อยตัวผู้คนทั้งหมดที่ถูกขังที่ป้อมแต่โดยดีเถอะค่ะ
มุคุรุส : กุหึหึหึหึ ถ้างั้นลองโค่นข้าคนนี้ให้ดูหน่อยเถอะ ข้าน่ะต่างจากพวกน้องชายกระจอกๆ หลายขุมนะ!

บอส มุคุรุส + โกส 2 + บีซัง 2
Brave Mission ห้ามใช้ไอเทม
ค่อนข้างยากทีเดียว แต่เงื่อนไขเบรฟไม่มีอะไร
Tips 1 ถึงเจ้ามุคุรุสเร็วและใช้เวทย์เป็นกลุ่มแรงมากๆ แต่ไม่ใช่ปัญหาเท่าโกสที่อัดทางกายภาพไม่ได้ แถมมีท่าสิงทำให้เมื่อฟื้น HP จะเป็นลดแทน เจ้าผึ้งก็เลวร้ายไม่แพ้กันทำให้ชาหรือบ้าคลั่งได้
Tips 2 เจ้าลูกน้องทั้ง 4 ไม่มีอะไรน่าขโมย ฉะนั้นรีบๆ จัดการซะดีกว่า พอเหลือ มุคุรุสคนเดียวก็หมูแล้ว
Tips 3 อย่าลืมว่ามีคำสั่งเปลี่ยนตัวอยู่ ถ้าโดนชาหรือสิงสู่เข้าก็รีบเปลี่ยนตัวหนีซะ

.
.
.

มุคุรุส : อึก ไม่น่าเชื่อ ขนาดข้ายังแพ้หรือเนี่ย เป็นศัตรูที่แข็งแกร่งยิ่งกว่าที่คิดมากนัก
แฟงก์ : เอาล่ะ จะเอายังไง อยากยอมจำนนขึ้นมาบ้างรึยัง?
มุคุรุส : นั่นสินะ ยอมถอนตัวก่อนจากที่นี่ก่อนก็ได้ ข้าน่ะ ยังมีเรื่องที่ยังต้องทำอยู่อีก
มุคุรุส : คราวหน้าบางที พวกเราสามพี่น้องจะเป็นคู่มือให้ล้างคอรอได้เลย

จากนั้นเขาก็วาร์ปหนีไป

การิท : ยังเหลือแรงไว้หนีอีกหรือนี่
แฟงก์ : ช่วยไม่ได้นะ เอาล่ะ ไปช่วยคนที่ถูกขังอยู่กันเถอะ!

.
.
.

พวกฟาร่าเดินมายังอีกฝั่งของป้อม นักรบโรนแกรนด์จึงเข้ามารายงานสถานการณ์

นักรบโรนแกรนด์ : ปล่อยตัวทหารของเซเรสเทียกับชาวเมืองในอาณาจักรที่ถูกจับเป็นเชลยหมดแล้วครับ
ฟาร่า : ขอบคุณมากค่ะ
ดีลัน : ทุกคน ไม่บาดเจ็บใช่มั๊ย ?

ดีลันถามพวกทหารและชาวเมืองที่ถูกจับด้วยความเป็นห่วง พวกเขาหันมาและสังเกตเห็นว่าผู้นำกองกำลังที่ช่วยเหลือพวกเขาคือฟาร่า องค์หญิงของพวกเขานั่นเอง

ทหารเซเรสเทีย A : โอ้ ท่านฟาร่า!
ทหารเซเรสเทีย B : ดีเหลือเกิน ดีเหลือเกินที่ท่านปลอดภัย!
ชาวเมืองหญิง : ฉันเชื่อค่ะว่าท่านต้องมาช่วยพวกเราแน่ๆ!

จากนั้นพวกเขาก็สังเหตเห็นว่าดีลัน ที่น่าจะเป็นศัตรูอยู่กับฟาร่าด้วย จึงเกิดโมโหเดือดดาลขึ้นมา

ทหารเซเรสเทีย A : ดีลัน! ทำไมแกถึงอยู่กับท่านฟาร่าได้!?
ทหารเซเรสเทีย B : คนทรยศอย่างแกน่ะ ไสหัวไปไหนก็ไป!

พวกชาวบ้านและทหารหลายคนต่างพากันไม่พอใจกันใหญ่ ก่อนที่จะเกิดเรื่องใหญ่มากไปกว่านี้ ฟาร่าก็รีบมาแก้ต่างให้ดีลัน

ฟาร่า : ไม่ใช่นะ! ทุกคนฟังก่อน! ดีลันน่ะ ไม่ได้ทรยศท่านพ่อหรือฉันสักหน่อย!
ฟาร่า : เขาถึงขั้นยอมเป็นปฏิปักษ์ต่อจักรวรรดิที่ท่านพ่อของเขาเป็นจักรพรรดิเพื่อปกป้องพวกฉัน 
การิท : นอกจากนี้ เขายังกำลังสู้สุดชีวิตเพื่อช่วยนำราชอาณาจักรกับปราสาทแห่งนี้กลับคืนมา

แม้แต่การิทที่ดูเหมือนจะไม่ค่อยถูกกับดีลันเท่าไหร่ก็ช่วยแก้ต่างให้เขาด้วย

ดีลัน : การิท...
การิท : ดังนั้น ขอให้ทุกคนช่วยร่วมมือกับท่านฟาร่า เช่นเดียวกับดีลันด้วยเถอะ!
ดีลัน : การิท ขอบใจนะ
การิท : ...ช่วยไม่ได้นี่นา ถ้าไม่ทำแบบนี้ล่ะก็แผนทั้งหมดจะพังไม่เป็นท่ากันไปหมด
ชาวเมืองชาย : ถ้าการิทคนนั้นพูดแบบนั้นล่ะก็คงจะจริง
ชาวเมืองหญิง : ใช่แล้ว ท่านดีลันไม่ใช่คนที่จะทรยศฝ่าบาทกับท่านฟาร่าได้หรอก
ฟาร่า : ทุกคนฟังนะคะ จริงๆ แล้วมีเรื่องอยากขอร้องน่ะค่ะ
ฟาร่า : จากนี้ไป พวกเราจะขอยืมกำลังพวกนักรบโรนแกรนด์ เพื่อยึดอาณาจักรกลับคืนมาค่ะ
ฟาร่า : มีทหารคนไหนที่มีแรงเหลือ พอจะให้ยืมกำลังได้มั๊ยคะ
ทหารเซเรสเทีย A : ถ้าเพื่อทวงเอาเมืองหลวงกลับมาล่ะก็ ฉันจะสู้
ชายหนุ่มในเมือง : ผมเองก็จะสู้ด้วย! ขับไล่พวกทหารจักรวรรดิออกจากเมืองหลวงไปซะ!
รูก้า : คุณหนู การสั่งการตรงนี้ปล่อยให้ทางโรนแกรนด์จัดการดีกว่า พวกเรามีที่อื่นที่ต้องมุ่งหน้าไปไม่ใช่รึไง
ฟาร่า : ป่ามายา บ่อน้ำที่กระท่อมของราชวงค์สินะ
ฟาร่า : จากทางนั้น ใช้ทางใต้ดินลอบเข้าไปยังปราสาทเซเรสเทียได้

- ไปกระท่อมในป่ามายา (วาร์ปไปเลยก็ได้)
- เดินตามทางใต้ดินกลับไปจนเข้าในปราสาท

.
.
.

ที่ท้องพระโรง ทหารคนหนึ่งกำลังรายงานสถานการณ์นอกเมืองให้กับไซทส์

ทหารจักรวรรดิ : ท่านไซทส์ พวกทหารเซเรสเทียกับพวกชั้นต่ำกำลังบุกโจมตีพวกเราอยู่ครับ!
ทหารจักรวรรดิ : ดูเหมือนว่าจะหนีออกมาจากป้อมครับ!
ไซทส์ : ให้กองกำลังทั้งหมดเข้าปะทะ! อย่าให้มีทหารเข้ามาได้แม้แต่คนเดียว!
ทหารจักรวรรดิ : ครับ! 

ทหารวิ่งออกจากท้องพระโรงไป จากนั้นไซทส์ก็ยิ้ม เหมือนกับพอใจบางอย่าง

ไซทส์ : หึ... แบบนี้นี่เอง

จากนั้นเขาเดินออกไปจากท้องพระโรง ในจังหวะเดียวกับที่พวกฟาร่าก็มาถึงพอดี

ฟาร่า : ตามหาแม่ทัพไซทส์กันเถอะ!
ดีลัน : อา นั่นสินะ

- ไปที่ระเบียงรอบปราสาท

.
.
.

ที่ระเบียงฟาร่าพบตัวแม่ทัพไซทส์ ยืนอยู่เพียงลำพัง

ฟาร่า : เจอตัวแล้ว! ไซทส์ เอนโดจ!
แฟงก์ : ยอมจำนนแต่โดยดีจะดีกว่านะ! คุณแม่ทัพจักรวรรดิ
ไซทส์ : ...รออยู่แล้วล่ะ เจ้าหญิงฟาร่า

เมื่อได้ยินแบบนั้นพวกฟาร่าก็ตกใจมาก

ฟาร่า : รออยู่แล้วงั้นหรือคะ!?
ไซทส์ : บุกโจมตีทางด้านหน้าโดยตรง เพื่อฉวยโอกาสนั้นลอบเข้ามาในตัวปราสาท แล้วจัดการกับข้าที่เป็นผู้บัญชาการ แผนการเป็นแบบนั้นสินะ
โซทีน่า : มองออกหมดแล้วงั้นหรือคะ
ฟาร่า : ถ้ารู้แบบนั้น แล้วทำไมถึงอยู่คนเดียวล่ะ...
ไซทส์ : แน่นอน ก็เพื่อสู้ด้วยไงล่ะ จะมีเหตุผลอะไรอย่างอื่นอีกหรือ
ไซทส์ : ข้าน่ะ ไม่เห็นค่าของจักรวรรดิในตอนนี้อีกแล้ว
ไซทส์ : การกระทำที่เหยียบย่ำความสงบสุขที่อุตส่าห์มาถึงน่ะ ช่างโง่เขลายิ่งนัก!
ไซทส์ : แต่ว่า ถึงอย่างนั้นข้าก็ถอนตัวไปเฉยๆ ไม่ได้

จากนั้นเขาก็ชักดาบออกมา

ไซทส์ : นั่นแหละ ศักดิ์ศรีในฐานะไซทส์ เอนโดจ แม่ทัพของจักรวรรดิ!
ไซทส์ : เอาล่ะ เข้ามาเลย! เจ้าหญิงฟาร่า
ฟาร่า : ฉันไม่แพ้หรอก! เมื่อราชอาณาจักรนี้ เพื่อทุกคน!

บอส ไซทส์
Brave Mission อย่าให้มีใครปางตายเลย
เอาชนะได้ไม่ยาก แต่ HP เยอะจึงต้องสู้อย่างยาวนานและ Brave Mission ค่อนข้างยาก
Tips 1 ถ้าสังเกตดีๆ ไซทส์จะโจมตีแบบมีแพทเทิร์น เพราะงั้นถ้าเห็นเขาเพิ่มพลังโจมตีเมื่อไหร่ให้ฟื้นพลังให้เต็มและป้องกันไว้ซะจะไม่โดนอัดจนปางตายในทีเดียว
Tips 2 เพราะพลังป้องกันหนาแถมมีโอกาสหลบการโจมตีแล้วสวนกลับได้ จึงควรเน้นการโจมตีด้วยเวทย์มากกว่า
Tips 3 ถ้าทำให้เขาติดพิษด้วยมีดที่ได้จากมุคุรุส จะช่วยให้ชนะง่ายขึ้นมาก

.
.
.

พวกฟาร่าสามารถล้มโซทส์ได้สำเร็จ

การิท : สำเร็จแล้วนะครับ ท่านฟาร่า
ดีลัน : ชัยชนะของพวกเรา!

ขณะที่คนอื่นๆ ต่างก็ดีใจในชัยชนะ สักพักหนี่งฟาร่าก็เดินไปรักษาแผลให้ไซทส์

แฟงก์ : ทำอะไรน่ะ! อุตส่าห์ชนะได้อย่างยากลำบากแล้วแท้ๆ กลับไปรักษาแผลให้ซะงั้น!?
ไซทส์ : ตั้งใจ..จะทำอะไร?
ไซทส์ : จะจับข้าเป็นเชลย เพื่อต่อรองกับทางจักรวรรดิรึไง?
ไซทส์ : ถ้าอย่างนั้นล่ะก็ไม่มีประโยชน์หรอก ฝ่าบาทน่ะไม่ใช่คนใจอ่อนแบบนั้น
ไซทส์ : เอาล่ะ ฆ่าข้าซะ แล้วยึดเมืองหลวงคืนไปเถอะ

ไซทส์หลับตาลง ดูเหมือนเขาจะเตรียมใจตายที่นี่แล้ว แต่ฟาร่าส่ายหน้าปฏิเสธ

ฟาร่า : เรื่องแบบนั้นไม่ทำหรอกค่ะ
ฟาร่า : คุณน่ะ รู้ว่าสิ่งที่จักรวรรดิทำเป็นสิ่งที่ผิด รู้ว่าการเหยียบย่ำความสงบเป็นการกระทำที่โง่เขลาเพียงใด
ฟาร่า : ถ้าเช่นนั้นล่ะก็ คุณก็ไม่ใช่ศัตรูของพวกเราอีกต่อไป
ฟาร่า : ไซทส์ซัง มาเป็นพวกเดียวกับพวกเรา ช่วยสู้ด้วยกันได้ไหมคะ

ทุกคนตกใจกับคำเชิญชวนของฟาร่าอย่างมาก โดยเฉพาะไซทส์เอง

การิท : ท่านฟาร่า! พูดเรื่องอะไรน่ะครับ! ผู้ชายคนนี้เป็นถึงแม่ทัพที่ทำให้ราชอาณาจักรต้องล่มสลายนะครับ!
ฟาร่า : จากนี้ไป เพื่อรับมือกับจักรวรรดิ พวกเราจำเป็นต้องมีพรรคพวกที่แข็งแกร่งนะ
การิท : ก็จริง...เช่นนั่นแหละครับ
ไซทส์ : จะบอกให้ข้าคนนี้ หันคมดาบเข้าหาจักรวรรดิงั้นหรือ?
ฟาร่า : เพื่อนำความสงบกลับมาอีกครั้ง ไซทส์ซังขอยืมกำลังของคุณด้วยเถอะค่ะ!
ไซทส์ : .......หึหึหึ ข้าแพ้แล้ว เจ้าหญิง
ไซทส์ : ต่อสู้เพื่อนำความสงบกลับมา ถ้าเพื่อสิ่งนั้นแม้จะต้องอยู่อย่างอัปยศก็คงไม่เลวเท่าไหร่
ไซทส์ : ก็ได้ ชีวิตนี้ขอฝากไว้ที่เธอ
ฟาร่า : ขอบคุณมากค่ะ! ไซทส์ซัง
ไซทส์ : แต่ว่าก่อนอื่น ต้องทำให้การต่อสู้ครั้งนี้จบก่อนล่ะนะ

.
.
.

ไซทส์เดินเข้ามาในตัวเมืองที่ทหารทั้งสองฝ่ายต่างรบราฆ่าฟันกันอยู่ และประกาศก้องด้วยเสียงอันดัง

ไซทส์ : พวกทหารของจักรวรรดิเดลเทียน่าเอ๋ย! ฟังให้ดี!
ไซทส์ : ข้า ไซทส์ เอนโดจ ณ เวลานี้ ขอทิ้งตำแหน่งแม่ทัพของจักรวรรดิ!
ไซทส์ : และจากนี้ไป จะร่วมกับเจ้าหญิงฟาร่าแห่งอาณาจักรเซเรสเทีย ต่อสู้กับพวกจักรวรรดิที่ยังคงทำการรุกรานอย่างโง่เขลา!
ทหารจักรวรรดิ : ไม่จริง แม่ทัพไซทส์ทรยศจักรวรรดิเรื่องแบบนั้น...
ไซทส์ : พวกที่สาบานว่าจะจงรักภักดีต่อจักรวรรดิ จงออกไปจากเมืองนี้เดี๋ยวนี้!
ไซทส์ : ถ้ายังแข็งข้ออยู่ล่ะก็ไม่มีการปรานีแน่!
ทหารจักรวรรดิ : แม่ทัพเป็นคู่ต่อสู้แบบนี้ พวกเรายังไงก็ไม่มีทางรับมือไหวหรอก!
ทหารจักรวรรดิ : ถอนตัววววว!!!!

หลังจากนั้นทหารฝ่ายจักรวรรดิก็หนีไปเกือบหมดเหลือเพียงบางส่วนเท่านั้น

ทหารเซเรสเทีย : แกน่ะ ไม่หนีเรอะ?
ทหารจักรวรรดิ : ตัวข้าน่ะ จงรักภักดีแต่กับท่านแม่ทัพไซทส์เท่านั้น

เอลน่า : ยอดไปเลยค่ะ! พวกทหารจักรวรรดิหนีกันกระเจิงเลยค่ะ!
รูก้า : เป็นภาพที่เห็นแล้วรู้สึกโล่งอกอะไรเช่นนี้
แฟงก์ : สำเร็จแล้วเว้ย! แผนการสำเร็จอย่างงดงาม!
ไซทส์ : เท่านี้เมืองหลวงก็ได้รับการปลดปล่อยแล้ว
ฟาร่า : ได้เพื่อนที่พึ่งพาได้แบบนี้ ดีใจมากเลยค่ะ ไซทส์ซัง

- ได้ไซทส์เป็นพวก

.
.
.

หลังจากยึดเมืองหลวงคืนมาได้แล้ว ทุกคนก็ประชุมกันในท้องพระโรง

ฟาร่า : ได้กลับมาเสียที ที่ปราสาทเซเรสเทียแห่งนี้
ไซทส์ : ศพของราชาเซเรสเทียกับพวกทหาร ทางนี้ฝังศพให้อย่างสมเกียรติแล้ว
ไซทส์ : เรื่องสถานที่ เอาไว้ทีหลังนะ
ฟาร่า : ........ขอบคุณมากค่ะ ไซทส์ซัง
รูก้า : เอาล่ะ นำทั้งเมืองหลวงทั้งปราสาทคืนมาได้โดยปลอดภัยเช่นนี้แต่จากนี้คงยุ่งกันหน่อยนะ
รูก้า : คุณหนู ยังไงเสียก็คงตั้งใจฟื้นฟูอาณาจักรนี้อยู่แล้วใช่มั๊ย?
ไซทส์ : เพื่อต่อต้านจักรวรรดิล่ะก็แบบนั้นคงดีกว่า
แฟงก์ : ที่น่าห่วง คือ ยังไงก็จำเป็นต้องมีราชาน่ะสิ
ฟาร่า : แต่ ท่านพ่อก็เสียไปแล้ว ท่านพี่โนอินก็...
ดีลัน : ฟาร่า ยังมีเธออยู่ไม่ใช่หรอ
ฟาร่า : เอ๊ะ!?
การิท : เรื่องปกติครับ นอกจากท่านฟาร่าก็นึกใครไม่ออกแล้ว
โซทส์ : ฟาร่าจังเป็นท่านราชินี อืม ไม่เลวเลยเนอะ
แฟงก์ : ถ้าท่านราชินีน่ารักขนาดนี้ล่ะก็ ถึงไม่ใช่ฉันใครๆ ก็ต้องสนับสนุนเต็มที่อยู่แล้ว
เอลน่า : ความจริงก็อยากจะบอกว่าท่านดีลันเหมาะสมหรอกนะคะ แต่... ท่านดีลันน่ะ ยังไงก็ต้องไปปกครองจักรวรรดิ เพราะงั้นก็ต้องยกตำแหน่งราชินีให้นั่นล่ะค่ะ
ฟาร่า : ด.. เดี๋ยวสิ!  ฉันน่ะเป็นราชินีไม่ไหวหรอก!
ดีลัน : ไม่ใช่อย่างนั้นหรอก ถ้าฟาร่าเป็นราชินีล่ะก็ ทุกคนไม่ว่าเผ่าพันธุ์ไหนต้องสนับสนุนแน่นอน
ฟาร่า : ...แต่ว่า แต่ว่า
ดีลัน : ฟาร่า เพื่อฝ่าบาทด้วยแล้ว ช่วยรับหน้าที่นี้ไว้เถอะนะ
ฟาร่า : ดีลัน

.
.
.

ยามดึก ฟาร่าอยู่ที่ระเบียงปราสาท ยืนครุ่นคิดถึงภาระที่ทุกคนต่างคาดหวังในตัวเธอ

"ในตอนนี้ทั้งท่านพ่อทั้งท่านพี่ไม่อยู่ จริงอยู่ว่าการให้ฉันเป็นราชินีคงจะเรื่องที่ถูกต้อง แต่ว่าฉันน่ะ ยังไม่อาจตอบตกลงได้ เพราะตำแหน่งราชินีน่ะ มีหน้าที่ความรับผิดชอบที่ยิ่งใหญ่ มีหน้าที่ที่ต้องชี้นำทุกคน"

ฟาร่า : ฉันน่ะ จะทำเรื่องแบบนั้นได้หรอ?
ฟาร่า : ปฏิเสธไปคงจะดีกว่า ฉันน่ะ ทำหน้าที่ราชินีอะไรแบบนั้นไม่ไหวจริงๆ

- พูดคุยยามดึก

ฟาร่า : ดีลัน
ดีลัน : ว่าแล้วเชียวยังตื่นอยู่จริงๆ ด้วย
ฟาร่า : อืม กำลังคิดเรื่องที่ต้องเป็นราชินีอยู่น่ะ
ฟาร่า : นี่ ดีลัน ฉันว่านะ ฉันปฏิเสธไปดีกว่า ฉันเป็นราชินีของเซเรสเทียอะไรนั่นไม่ไหวหรอก
ดีลัน : แต่ฉันไม่คิดแบบนั้นนะ แถมยังคิดว่าไม่ใช่ฟาร่าไม่ได้ซะด้วยซ้ำ
ฟาร่า : เพราะว่า ฉันเป็นเชื้อพระวงค์หรอ?
ดีลัน : ไม่ใช่แบบนั้น
ดีลัน : เธอน่ะ มีหัวใจที่อ่อนโยนยิ่งกว่าใคร
ดีลัน : เพราะความอ่อนโยนนั้นของเธอ ยังช่วยคลายความทิฐิดื้อรั้นของฉันได้เลย
ดีลัน : ถ้าเป็นเธอที่อ่อนโยนแบบนั้นแล้วล่ะก็ฉันมั่นใจว่าต้องสร้างอาณาจักรที่สงบสุขอย่างแท้จริงได้แน่
ฟาร่า : ดีลัน
ดีลัน : ถ้ามีอะไรที่ฉันช่วยได้ล่ะก็อะไรก็จะทำทั้งนั้น เพราะงั้นยอมรับตำแหน่งราชินีเถอะนะ
ดีลัน : แล้วจะรอฟังข่าวดีนะ
จากนั้นดีลันก็เดินจากไป
ฟาร่า : ดีลัน ขอบคุณนะ ถ้าดีลันพูดอย่างนั้นล่ะก็ฉันก็รู้สึกว่าทำได้ขึ้นมาเลย

.
.
.

"ความอ่อนโยนของเธอ เคยช่วยฉันไว้นะ"