ShoutMix chat widget

[Summon Night X ~Tears Crown] Phara's Chapter 12

posted on 14 Dec 2010 17:21 by yuuki in 1-SummonNight
ที่ห้องของฟาร่า
 
ฟาร่า : มูมู่ ที่ผ่านมา ขอบใจนะ
มูมู่ : มู่ ?
ฟาร่า : การเป็นราชินีของชั้นน่ะ จะสิ้นสุดลงแล้วล่ะ ก็ฉันจะให้พี่เค้าเป็นราชาไงล่ะ
การิท : ท่านฟาร่า เจ้าชายโนอินได้สติแล้วครับ ท่านบอกว่าอยากใฟ้ท่านฟาร่าอธิบายเรื่องราวจนถึงตอนนี้ให้ฟังน่ะครับ
ฟาร่า : อืม เข้าใจแล้ว จะไปเดี๋ยวนี้แหละจ๊ะ
 
ที่ท้องพระโรง
 
โนอิน : อย่างนั้น...หรอกหรอ จักรวรรดิบุกโจมตีเซเรสเทีย แล้วท่านพ่อก็ถูกปลงพระชนม์โดยน้ำมือของทหารจักรวรรดิงั้นหรือ
ไซทส์ : ขออภัย เจ้าชายโนอิน นี่เป็นความรับผิดชอบของข้าที่เป็นผู้บัญชาการกองทหารที่ทำการลอบโจมตีครั้งนั้น
โนอิน : ไซทส์ซัง คุณน่ะ แค่ทำหน้าที่ในฐานะแม่ทัพจักรวรรดิให้ลุล่วงเท่านั้นเอง ไม่จำเป็นต้องขอโทษหรอกครับ
โนอิน : เจ้าชายดีลัน ผมต้องขอกล่าวคำขอบคุณคุณจริง ๆ ที่อุตส่าห์ต่อสู้เพื่อเซเรสเทีย ขอบคุณนะ
ฟาร่า : ท่านพี่ ที่จักรวรรดิเกิดอะไรขึ้นหรอ ? ทำไมถึงได้เกิดเรื่องแบบนี้ ?
โนอิน : หลายวันก่อนที่จะทำการส่งมอบตัวประกันคืน พี่ถูกกรานาดเรียกตัวไปน่ะ
โนอิน : ตอนนั้น ดูเหมือนว่่าจะถูกผู้ชายคนนั้นใช้วิชาประหลาดใส่ ความทรงจำหลังจากนั้น แทบจะไม่มีเหลือเลย แต่ว่า ก็จำเรื่องที่เจ้านั่นตั้งใจจะทำได้ นั่นคือ การฟื้นฟูหอคอยอัญเชิญ
โซทีน่า : อะไรนะคะ...
รูก้า : พูดถึงหอคอยอัญเชิญ มันคือหอคอยที่ฝ่ายจักรวรรดิใช้อัญเชิญเทพธิดากราวิสลงมาไม่ใช่หรอ
เอลน่า : แต่ได้ยินมาว่าใช้พลังงานหมดจากการอัญเชิญในครั้งนั้นไปแล้วค่ะ
ไซทส์ : ใช่แล้ว การจะฟื้นฟูหอคอยอะไรนั่น ไม่น่าจะเป็นไปได้...
โนอิน : แต่ดูเหมือนจะทำได้นะ ถ้ามีสิ่งที่เรียกว่าอัญมณีสีขาวล่ะก็
ดีลัน : อัญมณีสีขาวงั้นหรอ !?
โนอิน : ดูเหมือนว่าจะเป็นของที่เทพธิดาฟาไลท์เหลือทิ้งเอาไว้นะ แต่
ฟาร่า : ท่านพี่ ถ้าสิ่งนั้นล่ะก็ อยู่กับฉันเองจ๊ะ
โนอิน : นั่นมัน อัญมณีสีขาว !? ฟาร่า ทำไมเธอถึง ?
ฟาร่า : สิ่งนี้ถูกเก็บรักษาเอาไว้ในวิหารฟาไลท์น่ะ
ไซทส์ : ที่ข้าได้รับคำสั่งให้ไปชิงอัญมณีนี้มาก็เพื่อการนั้นสินะ
แฟงก์ : สรุปก็คือ ฝ่ายจักรวรรดิยังไงก็ต้องมาแย่งอัญมณีนี้ไปให้ได้สินะ ?
โซทีน่า : ถ้าอัญมณีนี้ตกอยู่ในมือของฝ่ายจักรวรรดิล่ะก็ หอคอยอัญเชิญก็จะได้รับการฟื้นฟู แล้วเทพธิดากราวิสก็จะถูกอัญเชิญมาอีกครั้งสินะคะ
ฟาร่า : ทำ...ยังไงดี ?
เอลน่า : ถ้าอย่างนั้น ทำลายอัญมณีนั่นเสียเถอะค่ะ
เอลน่า : ก็เพียงแค่ไม่มีอัญมณี หอคอยก็ไม่ถูกฟื้นฟู ก็หมายความว่าฝ่ายจักรวรรดิก็ไม่สามารถเรียกเทพธิดากราวิสได้ด้วยค่ะ
ดีลัน : นั่นสิ ควรจะทำแบบนั้นสินะ
อาคุรีน : เอ๋~~  ! จะทำลายลูกแก้วสวย ๆ อันนั้นหรอ !?
ดีลัน : พอคิดว่าหอคอยอัญเชิญจะถูกฟื้นฟูถ้ามันไปตกอยู่ในมือของฝ่ายจักรวรรดิแล้ว ก็เป็นเรื่องที่ช่วยไม่ได้นะ
ไซทีน่า : แต่ว่า อัญมณีที่เทพธิดาฟาไลท์สร้างขึ้นมา ไม่คิดว่าจะทำลายได้ง่าย ๆ อย่างนั้นนะคะ
โนอิน : สิ่งที่สามารถทำลายอัญมณีสีขาวได้มีแต่เพลิงสีดำเท่านั้น
ฟาร่า : เอ๊ะ ?
โนอิน : นึกขึ้นมาได้ว่ากรานาดว่าไว้ว่าอย่างนั้นน่ะ
รูก้า : พูดถึงเพลิงสีดำ คงจะหมายถึงภูเขาไฟวานสินะ
ดีลัน : เพลิงสีดำของภูเขาไฟวานงั้นหรอ
โนอิน : ผมคิดว่า...ควรจะทำลายมันนะ
โนอิน : ถึงจะยังติดใจในพลังที่ซ่อนอยู่ของลูกแก้วนั่นแต่ก็ต้องเลี่ยงสถานการณ์ที่เลวร้ายที่สุด ไปกันเถอะ ไปยังภูเขาไฟวาน

แต่จู่ ๆ โนอินก็ล้มลง

ฟาร่า : ท่านพี่ !
มูมู่ : มูมู่ !
ฟาร่า : พี่ไปภูเขาไฟอะไรนั่นไม่ไหวหรอก ต้องพักอีกสักหน่อยนะ...
โนอิน : แต่ว่า ถ้าไม่ทำลาย...
ฟาร่า : ท่านพี่ พวกหนูจะไปเองค่ะ ไปทิ้งอัญมณีที่เพลิงสีดำบนภูเขาไฟวานสินะคะ
โนอิน : โทษนะ ฟาร่า ฝากด้วยล่ะ
รูก้า : ภูเขาไฟวาน อยู่ทางทิศใต้ของที่ราบกรีส ผ่านช่องเขาเมลเกียไป แต่ว่า เพราะมีหินก้อนใหญ่มากขวางอยู่ ไม่น่าจะไปถึงตัวภูเขาไฟได้
ฟาร่า : ยังไงก็ไปกันเถอะ อาจจะสามารถทำอะไรได้สักอย่างก็ได้

ไปแถว ๆ วิหารฟาไลท์จะเจอหินขวางทางอยู่
 
.
.
.
 
ฟาร่า : ถ้าไม่ทำอะไรสักอย่างกับหินนี่ล่ะก็ ก็ไปต่อไม่ได้
อาคุรีน : หนูจะทำอะไรสักอย่างเอง~ !
ดีลัน : อาคุรีนทำไม่ไหวหรอก ?
อาคุรีน : ไม่ไม่ไหวนะ ! ให้หนูจัดการเถอะ !
ฟาร่า : เข้าใจแล้วจ๊ะ แต่ว่าอย่าทำอะไรเกินตัวนะ
อาคุรีน : อืม คอยดูนะ !
อาคุรีน : อาคุรี~~~~น เมกาตอนแฮมเมอร์แอ๊คแท๊ค !
 
เมื่ออาคุรีนฟาดค้อนใส่หินก็ถึงกับแตกกระจายในครั้งเดียว
 
เอลน่า : ไม่อยากเชื่อเลยค่ะ ! หินก้อนใหญ่จะแตกได้ด้วยปิโกะปิโกะแฮมเมอร์แบบนั้น...
อาคุรีน : เท่านี้ก็ไปต่อได้แล้วนะ หนูเก่งใช่มั๊ยล่ะ ? เอะเฮะเฮะ

เบรฟ แม้ดด็อก x4 ใช้กิมมิคปราบศัตรูให้หมด

.
.
.
 
ฟาร่า : ที่นี่คือ ภูเขาไฟวานสินะ
รูก้า : วันนี้ไม่ค่อยมีแก๊ส โชคดีหน่อย
แฟงก์ : ตอนที่แก๊สเยอะ ๆ น่ะ แม้แต่บินบนฟ้ายังจะแย่เลย
รูก้า : ไฟสีดำ อยู่ด้านในสุดของถ้ำนี้ รีบไปกันเถอะ
??? : รอด้วยครับ
โนอิน : ดีจัง ตามทันแล้ว
ฟาร่า : ท่านพี่ ทำไม ?
โนอิน : รบกวนให้พวกฟาร่าจัดการกันเองมันรู้สึกไม่ดีจริง ๆ นั่นแหละนะ ให้พี่ไปด้วยได้มั๊ย ?
ฟาร่า : แต่ว่า...
โนอิน : ขอร้องล่ะ ฟาร่า พี่เองก็อยากทำอะไรเพื่อประเทศนี้เหมือนกันนะ
ฟาร่า : เข้าใจแล้วค่ะ ท่านพี่ แต่ว่า อย่าฝืนนะ
โนอิน : ขอบใจนะ
ฟาร่า : เอาล่ะ ทุกคน ไปกันเถอะ

เบรฟ : โอนิดารุมะ x3 ให้มันระเบิดตัวเองให้หมด
เพลทอัญเชิญมนุษย์วิหคไคร์ฟ
เบรฟ : ดราโกนิท x2 ทำให้หลับให้หมด
เพลทอัญเชิญมนุษย์อาวโรล่า
ที่ตกปลามีมอนสเตอร์ที่ให้ EXP เยอะกว่าปกติประมาณ 3-4 เท่า

.
.
.
 
เอลน่า : แต่ยังไงก็ ร้อนจังเลยนะคะ เหงื่อชุ่มไปหมดเลย พอกลับไปต้องอาบน้ำแล้วค่ะ
โนอิน : ...อุก
ฟาร่า : ท่านพี่ !
โนอิน : ไม่เป็นไรหรอก แค่มึนหัวนิดหน่อยน่ะ
ดีลัน : ฟาร่า พักกันหน่อยเถอะ
ฟาร่า : อืม นั่นสินะ

ฟาร่า : เป็นอะไรมั๊ยคะ ? ท่านพี่
โนอิน : อา ไม่เป็นไร โทษนะ ที่พี่ขอตามมาเองแท้ ๆ แต่กลับเป็นแบบนี้
ฟาร่า : อืม เรื่องนั้นน่ะอย่าใส่ใจเลยค่ะ
โนอิน : ฟาร่าเนี่ย ยอดไปเลยนะ
ฟาร่า : เอ๊ะ ?
โนอิน : ก็ที่เป็นราชินีที่ยอดเยี่ยมของเซเรสเทียได้ถึงขนาดนี้ไง
ฟาร่า : ไม่ถึงขนาดนั้นหรอกค่ะ หนูน่ะ ถ้าไม่มีทุกคนช่วยก็ทำอะไรไม่ได้...
ฟาร่า : แต่ว่าหน้าที่ของราชินีที่พึ่งพาอะไรไม่ได้แบบนั้นก็จบแล้วล่ะ เพราะจากนี้ไปท่านพี่ก็จะเป็นพระราชาแล้วนี่นา
โนอิน : พี่ จะคู่ควรหรอ ?
ฟาร่า : หนูเอง ตอนแรกก็รู้สึกกังวลใจมากเหมือนกัน แต่ว่าเพราะทุกคนช่วยบอกว่าหนูไม่ใช่ตัวคนเดียว เลยรู้สึกกล้าขึ้นมา
ฟาร่า : ทุกคน ต้องให้พี่ยืมกำลังแน่ค่ะ แน่นอนว่าหนูเองก็ด้วย
มูมู่ : มูมู่ !
ฟาร่า : มูมู่ด้วยเนอะ
โนอิน : ขอบใจนะ ฟาร่า มีน้องสาวที่พึ่งพาได้แบบนี้ พี่มีความสุขมากเลย
โนอิน : พี่จะเป็นราชา แล้วจะสร้างอาณาจักรที่ทุกคนสามารถอยู่ร่วมกันได้ จะร่วมมือกับเจ้าชายดีลันกับจักรวรรดิและอยู่ร่วมกันอย่างสันติให้ได้เลย สงครามอะไรนั่น จะไม่ให้เกิดขึ้นอีกเป็นครั้งที่สองอย่างแน่นอน
ฟาร่า : อืม ! ถ้าเป็นท่านพี่ล่ะก็ต้องทำได้แน่ค่ะ
มูมู่ : หมู่มู่

เบรฟ : กากอย x1 ทำให้หลับให้หมด

.
.
.
 
เอลน่า : นี่มันอะไรกันคะ ที่นี่ ! ร้อนมันก็มีขอบเขตเหมือนกันนะคะ !
รูก้า : นี่ล่ะด้านในสุดของถ้ำภูเขาไฟวาน ดูนั่นสิ นั่นล่ะไฟสีดำล่ะ
แฟงก์ : รีบ ๆ โยนอัญมณีลงไปเถอะ เป็นแบบนี้ต่อไปปีกข้าคงไหม้เกรียมหมดแน่
ดีลัน : ฟาร่า
ฟาร่า : อืม

ฟาร่า : เท่านี้ อัญมณีก็จะถูกเพลิงสีดำเผา และหายไปจากโลกนี้สินะ เท่านี้จักรวรรดิก็ไม่สามารถฟื้นฟูหอคอยอัญเชิญได้อีกตลอดกาล...
แฟงก์ : เจ้าหญิง มันดูแปลก ๆ นะ
ไซทส์ : ขนาดอยู่ในเพลิงสีดำแล้ว อัญมณีก็ยังไม่เป็นอะไรเลย หมายความว่ายังไงกัน ?
??? : โอ๋โฮะโฮะโฮะโฮะโฮะ !

ดีลัน : ฟูเร !!!
ฟูเร : อุตส่าห์เอาอัญมณีมาให้ ต้องขอบใจมากเลย เสียใจด้วยนะ ต่อให้เป็นไฟนี้ก็ทำลายอัญมณีนี้ไม่ได้หรอก
โนอิน : ไม่มีทางเป็นอย่างนั้นแน่ ! ก็ผมได้ยินมาอย่างนั้นจริง ๆ ! ว่าอัญมณีสีขาว ถูกทำลายได้ด้วยเพลิงสีดำ...
ฟูเร : โง่จังเลยนะ ยังไม่รู้ตัวอีกหรอว่านั่นน่ะเป็นข้อมูลเท็จน่ะ ?
โนอิน : !?
ฟูเร : เป็นแผนป้องกันที่เตรียมไว้เผื่อตอนที่การล้างสมองของเจ้าคลายลงไงล่ะ ไม่อยากเชื่อเลย ว่าจะไปได้สวยขนาดนี้นะ
ฟูเร : แค่มีอัญมณีสีขาวนี่ล่ะก็ หอคอยอัญเชิญก็จะฟื้นฟูกลับมา ในที่สุด ความปรารถนาอันยาวนานของพวกข้าก็จะสมปรารถนา เป็นเรื่องน่ายินดีอะไรขนาดนี้นะ
ไซทส์ : ไม่ยอมให้เป็นแบบนั้นหรอก ! จะปราบแกลงตรงนี้ แล้วชิงอัญมณีกลับมา !
ฟูเร : รู้มั๊ยว่าทำไมถึงให้ข้าถึงรอให้อัญมณีมาที่นี่... นั่นก็เพราะ เพลิงสีดำนี่จะช่วยมอบพลังให้ข้ายังไงล่ะ ! ตราบใดที่มีไฟนี่อยู่ ข้าก็ไร้เทียมทาน !!! โอ๊ะโฮะโฮะโฮะ
โนอิน : ผมจะเป็นคู่ต่อสู้เอง ! ฟูเร !
ฟูเร : ทั้ง ๆ ที่อุตส่าห์เป็นพวกเดียวกันมาจนถึงตอนนี้แท้ ๆ กลับหันดาบใส่ข้างั้นหรอ ?
โนอิน : ทั้งหมดเป็นเพราะการล้างสมองของกรานาด ! ไม่ใช่ความตั้งใจของผม
ฟูเร : ก็เลยกลับอาณาจักรไปเหมือนไม่มีอะไรเกิดขึ้น ทั้ง ๆ ที่เป็นคนลงมือสังหารพ่อบังเกิดเกล้าของตัวเองแท้ ๆ ช่างเป็นผู้ชายที่เอาแต่ได้จริงนะ
โนอิน : ว่า...ไงนะ !?
ดีลัน : เจ้าชายโนอิน ! ที่เจ้านั่นพูดน่ะเป็นเรื่องโกหกทั้งเพ !
ฟาร่า : ใช่แล้ว ! ท่านพี่ ! อย่าไปเชื่อนะคะ !
ฟูเร : นึกให้ออกเสียเถอะ หลังการแลกเปลี่ยนตัวประกันสิ้นสุดลง เรื่องที่เกิดขึ้นหลังจากเจ้ากลับไปยังปราสาท เจ้าที่กลับไปยังปราสาท ทำตามคำสั่งของท่านกรานาด สังหาร...
ฟาร่า : ท่านพี่ ! อย่าไปฟังนะ ! ขอร้องล่ะค่ะ !
โนอิน : ผม ผม กลับไปยังปราสาทเซเรสเทีย แล้วก็... อึก หัว ปวดหัว...

โนอิน : นึก...ออกแล้วล่ะ ใช่แล้ว วันนั้น ผม...ท่านพ่อด้วยมือนี้...
ฟาร่า : ท่านพี่...
ฟูเร : โนอิน เจ้าน่ะ ไม่สามารถอยู่ฝ่ายนั้นได้อีกต่อไปแล้วนะ (เสียงเอโร่ยมาก)
ฟูเร : ถ้าเจ้าต้องการล่ะก็ จะยอมให้กลับมาเป็นพวกเดียวกันอีกก็ได้นะ
โนอิน : .............นั่นสิ...นะ ดูเหมือนว่า ที่อยู่ของผมคงจะมีแต่ที่นั่นเท่านั้นสินะ ได้สิ ผมจะเป็นพวกกับพวกแก พูดตามตรง ดูเหมือนว่าจะน่าสนุกกว่าการเป็นพระราชาของเซเรสเทียเป็นไหน ๆ
ฟาร่า : ไม่จริง ท่านพี่ !
ดีลัน : เจ้าชายโนอิน !
ฟูเร : ตัดสินใจได้ดีนี่ โนอิน
 
ฟูเรเข้ามาใกล้โนอิน แต่โนอินกลับฟันฟูเรจนกระเด็น
 
ฟูเร : !!! อะไร !
โนอิน : ตอนนี้แหละ ! ทำลายก้อนหินปิดการไหลของลาวาซะ !
อาคุรีน : ให้เค้าจัดการเอง ! อาคุรี~~~~น ! เมก้าตันแฮมเมอร์แอ๊คแท๊ค !

เมื่อถูกก้อนหิินปิดกั้น เพลิงสีดำก็ไม่ปะทุขึ้นมาอีก
 
ฟูเร : โนอิน ! เจ้าหลอกข้างั้นหรอ !!!
โนอิน : ตอบแทนแกเล็ก ๆ น้อย ๆ ไงล่ะ ฟูเร
ฟูเร : หนอยย ยกโทษให้ไม่ได้ ! ข้าจะเผาแกให้สลายเป็นเถ้าธุลีให้เอง !
 
ด้วยความโมโหฟูเรจึงโจมตีใส่โนอิน ซึ่งโนอินก็โดนเข้าเต็ม ๆ โดยไม่ทันได้ตั้งตัว
 
ฟาร่า : ท่านพี่ !!!
โนอิน : พี่ไม่เป็นไร จัดการฟูเรเร็วเข้า ! ถ้าเป็นตอนนี้ที่เพลิงสีดำหายไปแล้วล่ะก็ น่าจะปราบฟูเรได้แน่ ฟาร่า ฝากด้วย !
ฟาร่า : เข้าใจแล้วค่ะ ท่านพี่ ทุกคนจัดการฟูเรกันเถอะ !

บอส ฟูเร (มานาสโตนแดง)
เบรฟ ชนะโดยไม่มีการเปลี่ยนปาร์ตี้

มาบนดินก่อน ที่น่ากลัวคือตีติดหลงไหลในตอนแรก หลัง ๆ จะเริ่มลอยบนฟ้า และเน้นโจมตีเอาเดเมจซะมากกว่า แต่ไม่เร็วมากน่าจะฟื้นพลังทันถ้าไม่ซวยจัด อ้อ ระวังเวทป้องกันการโจมตีกายภาพทุกชนิดด้วย เอฟเฟคนานน่าดู
Tips ไม่รู้ AI มันเอ๋อ ๆ รึเปล่า ฟูเรไม่ยอมใช้ท่าไม้ตายหมู่ใส่ตรง ๆ กลับไปเล็งกิมมิคแทน ถ้าทำลายทิ้งโดยเหลือลูกนึงที่ไม่ใช่ธาตุไฟแล้วจะง่ายขึ้นมากในตอนหลัง
Tips ชาร์จก็แก้สภาพหลงไหลได้แถมได้เพิ่มพลังโจมตีไปด้วยกันเลยด้วย (ใครเน้น รูก้า ชาร์จ + คริ มาตั้งแต่บทกลาง ๆ คงจะรู้เอง)

.
.
.
 
ฟูเร : ไฟของข้ากำลังมอด ! ร่างของกำลังเย็นลง ! กำลังสลาย ข้ากำลังจะหายไป หาย...ไป...
แฟงก์ : สำเร็จแล้วนะ เจ้าหญิง ปราบฟูเรลงได้แล้ว
ฟาร่า : เพราะท่านพี่นั่นแหละ

ฟาร่า : ท่านพี่ !? ปราบฟูเร แล้วชิงเอาอัญมณีกลับมาได้แล้วค่ะ !
ฟาร่า : ท่าน.........พี่ ?
โซทีน่า : ฟาร่าจัง... โนอินคุงน่ะ...
ฟาร่า : ไม่...จริง ท่านพี่ ! ทำใจดี ๆ ไว้ ! ท่านพี่ !!!
โนอิน : ขอโทษนะ...ฟาร่า พี่คงต้องแยกจากกับน้องอีกครั้ง...แล้วล่ะ
ฟาร่า : อย่าพูดอย่างนั้นสิคะ ! อุตส่าห์ อุตส่าห์ได้กลับมาอาณาจักรแล้วทั้งที !
โนอิน : ฟาร่า อนาคตของอาณาจักร ขอฝากไว้ กับเธอนะ สร้างอาณาจักร ที่ทุกคน สามารถอยู่อย่างเป็นสุข ให้ได้นะ
ฟาร่า : ท่านพี่ !
โนอิน : ดีจริง ๆ ที่สุดท้ายก็ได้กลับมาเซเรสเทีย ดีจริง ๆ... ที่ได้เจอกับฟาร่า...
โนอิน : ลาก่อนนะ... ฟาร่า
ฟาร่า : ท่านพี่... ท่านพี่ ! ท่านพี่ ! ท่านพี่ !!!
ดีลัน : ฟาร่า...
ดีลัน : !!!
 
อยู่ ๆ ลาดิอุสก็ลอบเข้าโจมตีดีลันจากด้านหลัง แต่ดีลันก็สามารถรับการโจมตีไว้ได้
 
ลาดิอุส : รับการโจมจีแบบถึงตายเมื่อกี้ได้นี่ เก่งขึ้นกว่าเมื่อก่อนเยอะเลยนี่ ! ดีลัน !
ดีลัน : ลาดิอุส ! ทำไม แกถึงอยู่ที่นี่ !?
ลาดิอุส : ก็มีธุระบ้า ๆ นิดหน่อยน่ะเซ่ !
ดีลัน : อั่ก !
ไซทส์ : เจ้าชายดีลัน !
เอลน่า : ท่านดีลัน !
ลาดิอุส : โอ๊ะ อย่าเข้ามานะ ชีวิตของเจ้าหมอนี่จะเป็นยังไงก็ช่างมันรึ ?
ลาดิอุส : กรานาดบอกมาว่า ถ้าฟูเรทำงานพลาดล่ะก็ ให้ข้าเป็นคนเอาอัญมณีนี้กลับไป ได้ยินว่าเทพธิดาฟาไลท์ ใช้เจ้่านี่ผนึกหอคอยอัญเชิญเอาไว้ ดังนั้นขอแค่มีเจ้าสิ่งนี่ ก็จะสามารถฟื้นฟูหอคอยอัญเชิญได้
ดีลัน : หนะ หนอย !
ลาดิอุส : ดีลัน ราชินีฟาร่า ถ้าต้องการหยุดยั้งการคืนชีพของกราวิสล่ะก็ จงมาที่หอคอยซะ ข้าจะรอพวกแกอยู่ที่หอคอยอัญเชิญ
 
พูดจบลาดิอุสก็รีบหนีไป
 
ฟาร่า : หอคอย...อัญเชิญ
 
.
.
.
 
ตกดึก ฟาร่านั่งอยู่คนเดียวที่กระท่อมของราชวงศ์

พวกชั้นกลับมายังปราสาทพร้อมกับร่างที่เย็นเฉียบของท่านพี่ ท่านพี่ถูกฝังเอาไว้ที่สุสานของราชวงศ์ หลับอย่างสงบอยู่ข้างท่านพ่อ ชั้น รู้สึกราวกับว่าได้ใช้พลังไปจนหมดแล้ว รู้สึกว่าไม่อาจสามารถพยายามอีกต่อไปได้แล้ว ดังนั้นชั้นก็เลยหนีออกมาทางประตูหลังของฟราสาทในยามค่ำคืนเพียงลำพัง...

ฟาร่า : ตอนนี้ ทุกคนจะกำลังตามหาตัวชั้นอยู่มั๊ยนะ ? ขอโทษนะ ทุกคน ชั้น ไม่ไหวแล้วล่ะ
ฟาร่า : ...เอ๊ะ ? ใครกันน่ะ ? กำลังมาทางนี้
 
พูดคุยยามดึก

.
.
.
 
ฟาร่า : ...ดีลัน
ดีลัน : อยู่ที่นี่เองหรอ ฟาร่า
ฟาร่า : ขอโทษนะ ที่หายตัวไปโดยไม่บอกแบบนี้ แต่ว่า ชั้นน่ะไม่ไหวแล้วล่ะ พยายามต่อไปไม่ไหวแล้ว ดังนั้น ดีลัน เรื่องของชั้นน่ะ...
ดีลัน : ฟาร่า ชั้้นเข้าใจ...ความรู้สึกของเธอนะ แต่ว่า พวกเราต้องก้าวไปข้างหน้าต่อไป เจ้าชายโนอินเองก็น่าจะต้องการอย่างนั้นเหมือนกัน
ฟาร่า : ...ท่านพี่น่ะนะ บอกกับชั้นไว้ล่ะ ว่าถ้าพี่ได้เป็นพระราชาล่ะก็ อยากจะสร้างประเทศที่ไม่มีการต่อสู้ อยากจะร่วมมือกับดีลัน สานสัมพันธ์อันดีกับจักรวรรดิต่อจากนี้ไป
ดีลัน : ตอนนี้ ความฝันนั้น ถูกฝากฝังไว้ที่เธอแล้วนะ ไม่ต้องรีบก็ได้ ! ไม่ว่าจะต้องการความช่วยเหลือเท่าไหร่ก็ตามชั้นก็จะให้ยืมพลังเต็มที่ ! ดังนั้น ไปด้วยกันเถอะ !
ฟาร่า : ขอบใจนะ ดีลัน ชั้น จะไป

ชั้นจะตามไปด้วยทุกที่ เพราะงั้นไปด้วยกันเถอะ